Παρασκευή, 26 Ιουλίου 2013

29. Ο τόπος μου, το σώμα μου!

Ξυπνήσαμε από την φωνή του Δαυίδ- όπως κάθε πρωί άλλωστε. Χουζουρέψαμε για αρκετή ώρα και κατεβήκαμε για πρωινό. Αργά, ξένοιαστα, χωρίς έγνοιες και πολύ περισσότερο χωρίς να κοιτάμε το ρολόι. Διακοπές στον παππού και στην γιαγιά. Παλιά θα γελούσαμε και θα λέγαμε έλα μωρέ εκεί θα περάσουμε. Σήμερα όμως είμαστε ευτυχισμένοι για την πολυτέλεια να έχουμε ένα σπιτάκι στην θάλασσα, ακόμη και αν αυτή συνορεύει με ένα ποτάμι. Η παραλία σχεδόν ερημική, ελάχιστοι ηλικιωμένοι με τα εγγονάκια τους και κάπου παραπέρα κάτι ηλιοκαμένοι ψαράδες. Πολυτέλεια και ευτυχία! Να συνειδητοποιείς ότι όλα όσα είχες, όλα τα όμορφα ήταν εκεί απλά εσύ έπαψες να τα θαυμάζεις. Έτσι σήμερα ξυπνήσαμε το πρωί με την χαρά να ξαναδούμε , να ξαναμυρίσουμε και να ξανανιώσουμε όλα όσα μας χαρίζονται απλόχερα.
Θάλασσα, ήλιος και υπέροχη γη!

 
Οι τρεις μας- κάποιες φορές και οι πέντε μας κατεβαίνουνε στην θάλασσα. Πετσέτες, καπέλα, μαγιό, κουβαδάκια, φουσκωτό, αντηλιακό και γυαλιά ηλίου φορτωμένοι αντικρίζουμε την ομορφιά της. Ο Δαυίδ είναι παιδί του βουνού, των δασών και τον δροσερών ποταμιών, παρόλα αυτά του αρέσει η καθημερινή μας συνήθεια να πηγαίνουμε για παιχνίδι και για μπάνιο στην κυρα θάλασσα με την πλούσια ζωή της. Πάντα έχει κάτι να πει και κάτι να μας δείξει. Έτσι το μικρό μας ξωτικό δένεται μαζί της και ταυτόχρονα συμβαίνει κάτι πολύ μαγικό- ανακαλύπτει και δένεται με το σώμα του! Η αίσθηση του νερού και της αμμουδιάς, της ζέστης και της δροσιάς εναλλάσσονται παιχνιδιάρικα και δυναμικά. (Είναι τόσο σημαντικό για αυτόν και για όλα τα παιδιά να μάθουν και να συνειδητοποιούν το σώμα τους. Τους δόθηκε ένα υπέροχο σώμα, ένα εργαλείο μοναδικό το οποίο χρειάζεται να το μάθουν , να το αγαπήσουν και με αυτό αργότερα να δημιουργήσουν θεϊκά έργα. Ακόμη και στο σχολείο θα αδυνατεί να παρακολουθήσει το μάθημα όσο έξυπνο και αν είναι, γιατί  δεν θα μπορεί να ελέγξει το σώμα του.)
Ξυπόλητος και γυμνός τρέχει, κυλιέται και παίζει κάτω από το φως του ήλιου και του φεγγαριού. Δυναμώνει και αλλάζει μέρα με την μέρα.....
 
Μια όμορφη ηλιόλουστη καλησπέρα από μια Λαμπρινή που ανακαλύπτει και αυτή το δικό της σώμα!