Τετάρτη, 2 Ιανουαρίου 2013

10. Ένας ουρανός γεμάτος πυροτεχνήματα...



 
Ο χρόνος θα άλλαζε, το σπίτι μας είχε γεμίσει με ανθρώπους που φιλοξενούσαμε. Η γιαγιά και ο παππούς, η όμα, ο θείος από την Ολλανδία και το απόγευμα θα μαζευόταν οι λιγοστοί συγγενείς στο μικρό μας διαμέρισμα. Μου άρεσε οτι ήμασταν όλοι μαζί, η αίσθηση της οικογένειας μου δίνει πάντα δύναμη και χαρά.

Κάθε χρόνο έχουμε έθιμο παραμονή πρωτοχρονιάς να ετοιμάζουμε oliebollen (ιδιαίτερους λουκουμάδες με διάφορα φρούτα και μυρωδικά) και vruchtenpunch (μαύρο τσάι με χυμό από πορτοκάλι και λεμόνι και αρωματική βανίλια) κάτι που κληρωνωμίσαμε από την Oma και αυτή από την δική της Oma. Με πολύ αγάπη και μεράκι λοιπόν η Oma και ο Coen ετοιμάσαν τα oliebollen και το vruchtenpunch η γιαγιά και ο παππούς τις πίτες και εγώ με τον Ιωνάθαν την πρώτη μας βασιλόπιτα (και αυτό γιατί δεν υπήρχε Τερκενλής στην πόλη).
 

Οι καλεσμένοι μας φτάσαν νωρίς το απόγευμα και γεμίσαμε με φωνές, γέλια,τρελά παιχνίδια αλλά και στιγμές κενές και αμήχανες.

Λίγο πριν τα μεσάνυχτα βγήκαμε όλοι έξω να δούμε τα πυροτεχνήματα και να κάνουμε μια μικρή βόλτα αλλά το ξωτικό δεν συμφώνησε και έτσι βρεθήκαμε πάλι στο σπίτι οι τρεις μας.

Στις 12 ακριβώς όταν στην Γερμανία έμπαινε το 2013 ο ουρανός γέμισε πολύχρωμα πυροτεχνήματα και η πόλη κάτω φαινόταν σαν να ήταν όλη ένα τεράστιο λούνα- πάρκ. Κοιτώντας από το παράθυρο αγκαλιά με τον Ιωνάθαν αρχίσαμε να κάνουμε ευχές για όλο τον κόσμο. Η καρδιά μου φούσκωσε από συναίσθημα και κάποια στιγμή και εγώ σαν ένα μικρό πυροτέχνημα άρχισα να κλαίω και να στέλνω όοοοολη μου την αγάπη στην γλυκιά μου πατρίδα, στην κρυφή μου οικογένεια, στους φίλους μου που σημαίνουν για μένα πολλά και να τους αγκαλιάζω τον κάθε ένα τους ξεχωριστά! Σας αγαπώ εκεί στο νησάκι, σας αγαπώ εκεί στην όμορφη μικρή μας ερωτιάρα πόλη, σας αγαπώ! ΄

Εύχομαι σύντομα να σας ξαναδώ, μα πάνω από όλα εύχομαι η Ελλάδα να σταθεί στο ύψος της γιατί ίσως είναι η μόνη χώρα που ξέρω που φωτίζεται και λάμπει με τόσα χρώματα από μόνη της!!!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου